menu

  • het kammen van wol

    Wolkammen van Shetland wol - Wolkammen Susan McFarland

     

    WOLKAMMEN 

    Wolkammen bestaan al heel lang, al sinds de mens wol is gaan bewerken.

    De wolkammen hiernaast zijn oude wolkammen uit het Viking tijdperk.

    Ze zijn gevonden in Aurland, West Noorwegen.

    Ze worden tentoongesteld in het museum van Bergen.


    Hoe je moet kammen is op internet in diverse You Tube filmpjes te zien maar ik zal hier toch nog enkele tips geven waar je op moet letten.

    Was de wol goed voordat er gekamd moet worden en let daarbij op dat je de lokken van de wol nog kunt onderscheiden.

    Vul de tafelkam tot ongeveer de helft met deze lokken en zorg ervoor dat de punten van de wol naar je toe wijzen.

    Kam eerst voorzichtig de puntjes uit en ga dan dieper met de kam waarbij je de werkende kam haaks op de stapel wol zet en meteen een kwart slag draait tijdens het kammen.

    Kam door totdat alles is overgebracht op de werkende kam en zet daarna deze wol weer terug op de tafelkam met een beweging alsof je een beboterd mes afveegt!

     

    De naalden dienen van gehard staal te zijn met gepunte toppen (net als breinaalden), de rijen dienen schuin achter elkaar te staan en hebben eveneens een tussenruimte van slechts 3 mm. Hierdoor kun je de fijnste klontjes uit de wol kammen. De diverse leveranciers bieden kammen aan met verschillende lengtes, maar omdat je toch maar tot de helft mag vullen hoeven die niet zo lang te zijn; 6 - 10 cm lengte.

    Hoe langer de naalden zijn des te gemakkelijker kunnen ze bij het lont trekken ombuigen en dat is niet gewenst.

    Op de YouTube filmpjes is in deze beide bewegingen geen verschil te zien maar misschien wordt het door deze beschrijving duidelijker.

    Wat uiteindelijk overblijft in de werkende kam zijn klontjes en gebroken vezels.

    De wolkammen worden aangeboden als minikammen en hebben een breedte van ca 8 – 10 cm met een handvat. Ze moeten voorzien zijn van een dubbele rij naalden die minstens 3 mm dik zijn en met een tussenruimte van eveneens 3 mm.

    Ook is het handig om een tafelklem erbij te hebben waar één kam in kan worden geklemd terwijl je met de andere kamt.

    De houtsoort waarvan de kammen zijn gemaakt is ook belangrijk, de naalden mogen niet los komen te staan door krimp of werking van het hout. Men gebruikt daarom vaak een houtsoort met een dichte structuur die ook voor handvatten en tuingereedschappen wordt gebruikt. Soms worden de naalden zelfs ingegoten in een epoxyhars en zitten dan muurvast. Er komt bij het lonttrekken grote kracht te staan op de naalden en daarom is het belangrijk dat ze goed vastzitten en ook niet krom worden getrokken.

    Over de Diz om lont te trekken kan ik kort zijn: koop een grote houten knoop en laat er door manlief of een aardige buurman wat gaatjes van verschillende diameter bij boren.

     

       

    TIP:

    De wol die na het kammen in de kammen overblijft hoef je niet weg te gooien zoals zo vaak wordt gezegd maar die spaar je op. Als je een flinke hoeveelheid hebt kun je dit kaarden op de kaardmolen en de lap die daaruit ontstaat is uitstekend geschikt om te vilten (viltvlies) maar je kunt het ook gebruiken om kussens mee te vullen of gebreide knuffels !

    Hetty Morien

     

    Wolatelier Moleneind